Yüzde seksenini kes
Kabinde aç →Sample note, replace me.
İyi bir bahçıvan ağacı büyütmek için budar. Yazılımda da durum aynıdır: bir işi bitirmenin en güvenilir yolu, onu küçültmektir. Yeni bir özellik eklemek kolaydır; zor olan, gereksiz olanı görüp çıkarmaktır.
Neden yüzde seksen?
Çünkü kullanıcıların çoğu, özelliklerin küçük bir kısmını kullanır. Geri kalanı bakım yükü, hata kaynağı ve toplantı konusu olarak yaşamaya devam eder. Kapsamı keserken şu üç soruyu soruyorum:
- Bu olmadan ürün çalışır mı?
- Bunu sonradan eklemek, şimdi eklemekten çok daha mı pahalı?
- Bunu isteyen gerçek bir kullanıcı var mı, yoksa sadece biz mi istiyoruz?
İlk soruya “evet”, diğerlerine “hayır” diyorsak o iş listeden çıkar.
Kesmek, ertelemek değildir
“Sonra yaparız” demek çoğu zaman kendimizi kandırmaktır. Kesilen iş bir belgeye yazılır, gerekçesiyle birlikte kapatılır. Böylece altı ay sonra aynı tartışmayı yeniden yapmayız. Bunun nasıl yazılacağını Docs as artefacts notunda anlattım.
Küçük ve bitmiş
Yarım kalmış büyük bir projedense, küçük ama bitmiş bir iş her zaman daha değerlidir. Bu düşünce oyun yaparken de işe yarıyor: küçük, bitmiş oyunlar notuna bakın.
Mükemmellik, eklenecek bir şey kalmadığında değil, çıkarılacak bir şey kalmadığında gelir.